بالای زمین و آسمانیم

ز آن پایه که عشق پای ما بست

کوتاه بود خلیفه را دست

ما طایر سدره آشیانیم

ز آن دام که عنکبوت سازد،

از پهلوی ما چه قوت سازد؟

هیهات! چه جای این خیال است؟