حی عرب از سخات زنده!

وآنگاه به صد زبان ثناگوی

کردند به سوی میزبان روی

کای دست تو بیخ ظلم کنده!

در پرده تو را خجسته ماهی ست

کز چشم دلت بدو نگاهی ست

بر ظلمتیان شب ببخشای!