پر گشت ازین محالشان گوش

ز آن کس که به دل نشاند تیرم،

چون دعوی دل دهی پذیرم؟

چون عامریان نشسته خاموش

مهر از لب بسته برگرفتند

آیین سخن ز سر گرفتند

گفتند: «حدیث عار تا چند؟