در پاکی طبع نیست عاری

وز دایره هنر به در نیست

عشقی که زده ست سر ز جیبش

هان! تا نکنی دلیل عیبش!

بر چهره فخر از آن غباری

گفتی: لیلی ازین فسانه

رسوا گشته ست در زمانه،