بادش ناخن جدا ز انگشت!

وز زندگی اش مباد برگی!

پا میخ شکاف سنگ بادش!

سر در دهن نهنگ بادش!

دستش کوته ز خارش پشت!

جانش چو دلم فگار بادا!

و آواره به هر دیار بادا!»