گفت: «ای دل و جان من فدایت!

همراه سرشک و آه می رفت

ناگه رمه ای برآمد از راه

سردار رمه شبانی آگاه

روشن بصرم ز خاک پایت!

یابم ز تو بوی آشنایی

آخر تو که ای و از کجایی؟»