آن قدر شناس گوهرش را

گفتا که: «جمال او ندیده

فرزند من است و نور دیده!»

رفت و طلبید مادرش را

او نیز به این سخن رضا داد

وین داعیه را به سینه جا داد

گفتا که: «مناسب است و لایق،