مغرور مشو به حشمت خویش!

غالب به لقای اوست شوقم

چون با دگری در آورم سر؟

وز وصل کسی دگر خورم بر؟

می دار نگاه، عزت خویش!

سوگند به صنع صانع پاک!

اعجوبه نگار تخته خاک،