بر روی تو آستین فشانم

اعجوبه نگار تخته خاک،

که ت بار دگر اگر ببینم

دست آورده در آستینم،

بر فرق تو تیغ کین برانم

بر کین تو گر نباشدم دست

خود دست به کشتن خودم هست