بر خاک حریم یار بگذشت،

کن زخم دوال خورده عشق

و آوازه بلند کرده عشق،

چون از سفر حجاز برگشت

آن داغ که داشت تازه تر شد

وآن باغ که کاشت تازه بر شد

شخصی دیدش که خاک می بیخت