شکسته شد این نامور پشت تو

دم از شهر ایران برآورده ای

ز تو دور شد فره و بخردی

بیابی تو بادافره ایزدی

کزین پس بود باد در مشت تو

پسر را به خون دادی از بهر تخت

که مه تخت بیناد چشمت مه بخت