بر جای نفس نزد بجز: آه!

بعد از دیری که جان نو یافت

جان را به هزار غم گرو یافت

چون بر نفسش گشاده شد راه

آن عاشق از خرد رمیده

ز اندیشه نیک و بد رهیده،

از مستی عشق بود مجنون