قانع به نگاهی، آن هم از دور

همخوابه من نبوده هرگز

سر بر سر من نسوده هرگز

گشته ز من خراب، مهجور

زین غم، روزش شبی ست تاریک

زین رنج، تنش چو موی باریک

وز کشمکش غم اش ز هر سوی