کای مجنون را دل از تو پردرد!

دردی ببری و داغی آری

شمعی ببری، چراغی آری»

برخاست به پای، آن جوانمرد

منت دارم، به جان بکوشم

کالای تو را به جان فروشم

شد لیلی را درون ز غم شاد