وز غصه به معرض زوال است

این درد نه بس که صبح تا شام

هم صحبت توست کام و ناکام؟

گفتی که: ز درد پایمال است

خواهد ز میانه زود رفتن

بر باد هوا چو دود رفتن!

گر او برود تو را چه کم، یار؟