با هر که تو دوستدار اویی

محروم از آن همین منم، بس!

آن را که تو دوست داری، ای دوست!

گر دوست ندارمش نه نیکوست

از من نسزد بجز نکویی

عاشق که برای دوست کاهد

آن به که رضای دوست خواهد