از خواهش خویش رو بتابد

از من نسزد بجز نکویی

عاشق که برای دوست کاهد

آن به که رضای دوست خواهد

در راه مراد او شتابد

هر چند که من نه از تو شادم،

یک بار نداده ای مرادم،