بنشست و به های های بگریست

لیلی چو شنید این سخن ها

از صبر و قرار ماند تنها

دانست یقین، که حال او چیست

گفت: «ای دل و دین ز دست داده!

در ورطه عشق ما فتاده!

نادیده ز خوان ما نوایی!