گریان شد کای ستوده مادر!

یعنی لیلی گل چمن زاد

افتاده به خارخار مردن

تن بنهاده به جان سپردن

پاکیزه فراش پاک چادر!

یک لحظه به مهر باش مایل!

کن دست به گردنم حمایل!