آن به که به گوشه ای نشینیم

زه کرده به قصد ما کمانی ست

زآن پیش کزین کمان کین توز

بر سینه خوریم تیر دلدوز،

زین مزرعه خوشه ای بچینیم

نور ازل و ابد طلب کن!

آن را چو بیافتی، طرب کن!