خود را همه آفتاب یابی

هرچند نشان ز خویش جویی

کم یابی اگر چه بیش جویی

دلگرم شوی به آفتابی

بی برگی تو همه شود برگ

ایمن گردی ز آفت مرگ

جایی دل تو مقام گیرد