هر چند که قدر این تهی دست

در طول چهار مه، کم و بیش

در یک دو سه ساعتی ز هر روز

شد طبع بر این مراد، فیروز

زین نظم شکسته بسته بشکست،

زو حقه چرخ، درج در باد!

ز آوازه او زمانه پر باد!