اگر در جهان نبود آموزگار،

که خورشید تو رسته است از کسوف،

سپهر خرد را تویی آفتاب

ز فیض تو یونان زمین نوریاب

شود تیره از بی خرد روزگار

اگر شاه دوران نباشد حکیم

بود در حضیض جهالت مقیم