میفکن به کار رعیت گره!

وز آن پس نوای دعا ساز کرد

که: «شاها! دلت چشمه راز باد!

به روی تو چشم رضا باز باد!

خدا آنچه دادت، به ایشان بده!

ترحم کن و، عفو و بخشش نمای!

که اینها رسیدت ز فضل خدای