به هر کس ره آشنایی مپوی!

صد آزاد را از کرم بنده کرد

دلت را به دانشوری دار هوش!

چو دانستی، آنگاه در کار کوش!

ز هر آشنا روشنایی مجوی!

مگو، تا نپرسد ز تو نکته جوی!

چو پرسد، تامل کن، آنگه بگوی!