یکی دست جامه به سالی تمام

کنیزی که همخوابه شب بود،

غلامی توانا به خدمت گری

که در کار سخت ات دهد یاوری،

پی طعمه هر روز یک خوان طعام،

چرا هر زمان رنج دیگر کشد

به هر کشور از دور لشکر کشد؟