به ملک خودت نیست جز ظلم، خوی

به نفرین ات از روم خیزد نفیر

شد از دست ظلم تو کشور خراب

به ملک دگر پا مکن در رکاب

چه آری به اقلیم بیگانه روی؟

رعیت به ظلم تو چون عالم اند

ز ظلم تو بر یکدگر ظالم اند