وز او گشته ام صاحب تخت و تاج

نمی گویم او مهربان مادر است،

که از مادری پایه اش برتر است

از او دیده ام کار خود را رواج

دریغا: که رفتم به تاراج دهر

ز دیدار او هیچ نگرفته بهر

بسی بهر آسانی ام رنج برد