به هر روز ملکی مجدد رسد

گران مایه عمرم که مستعجل است

ز میقات سی، کرده رو در چل است

گرفتم که از سی به سیصد رسد

چه حاصل از آن هم چو جاوید نیست

ز چنگ اجل رستن امید نیست

بود کن ز من مانده در من رسد