کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 7

چو بر داغ هجران من دل نهید

شاعرجامی

اثربخش ۱۸ - وصیت اسکندر که پس از مرگ دستش را از تابوت بیرون بگذارند

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

4
به هر سینه گنجی ودیعت نهاد
#
5
وصیت چنین کرد با حاضران
#
6
که: «ای از جهالت تهی خاطران
#
7
چو بر داغ هجران من دل نهید
انتخاب‌شده
8
تن ناتوانم به محمل نهید،
#
9
گذارید دستم برون از کفن!
#
10
کنید آشکارش بر مرد و زن!
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 7 از «بخش ۱۸ - وصیت اسکندر که پس از مرگ دستش را از تابوت بیرون بگذارند» است.