مکن در میان دست خود را گرو!

بجز دست خالی ت چیزی نداد

ازین ورطه چون پای بیرون نهی،

بود زاد راه تو دست تهی

به چیزی که گویند: بگذار و رو!

بده هر چه داری! که این دادن است

که از خویشتن بند بگشادن است