درین کاخ دلکش نماند کسی

به ملک دگر تافت عزم اش زمام

برفت او و ما هم بخواهیم رفت

چه بی غم چه با غم بخواهیم رفت

رود عاقبت، گر چه ماند بسی

چو اسپهبدان بی سکندر شدند

جدا زو، چو تن های بی سر شدند