بیا ساقیا! ز آن می راو کی

رگ چنگ را زین نوا ده خراش!

که سرمایه زندگانی، بسوخت

هر آنکس که باقی به فانی فروخت

که صید طرب را کند ناو کی

بده! تا درین دام دل ناشکیب

ببندیم گوش از صفیر فریب