بیا مطربا! زخمه بر چنگ زن!

کزین موج زن بحر کشتی شکن،

سلامت کشم رخت خود بر کنار

وز این بیقراری م زاید قرار

وز آن پرده این دلکش آهنگ زن!

که: خوش وقت آن بی سروپا گدای

که زد افسر شاه را پشت پای!