بیا ساقیا! باده در جام کن!

ببندیم بر خامه صوت صریر،

زنیم آتش از آه، هنگامه را

بسوزیم هم خامه، هم نامه را

به رندان لب تشنه انعام کن!

به هر کس که یک جرعه خواهی فشاند

نخواهد جز آن از جهان با تو ماند