بیا مطربا! تیز کن چنگ را!

می گرم و روشن چو آتش بیار!

که تا لب بر آن جام دلکش نهیم

همه کلک و دفتر بر آتش نهیم

بلندی ده از زخمه آهنگ را!

که تا پنبه از گوش دل برکشیم

همه گوش گردیم و دم در کشیم