یاد از بی برگی فصل خزان آرم تو را

گر نیارم بر زبان از غیر حرفی چون کنم

تا به حرف ای دلبر نامهربان آرم تو را

در بهار از من مرنج ای باغبان گاهی اگر

خامشی از قصه عشق بتان هاتف چرا

باز خواهم بر سر این داستان آرم تو را