مکن آزار جان هاتف آزرده جان دیگر

به امیدی که سازم مهربان نامهربانی را

چه باشد جادهی ای سرو سرکش در پناه خود

تذرو بی پناهی قمری بی آشیانی را

کزین افزون نشاید خست جان خسته جانی را