این تن لاغر کجا بار غم هجران کجا

ترک جان گفتم نهادم پا به صحرای طلب

تا در آن وادی مرا از تن برآید جان کجا

جسم غم فرسود من چون آورد تاب فراق

در لب یار است آب زندگی در حیرتم

خضر می رفت از پی سرچشمه حیوان کجا

چون جرس با ناله عمری شد که ره طی می کند