اغیار سر نهاده فراغت به پای یار

وان کس که می ستاند از او جام باده کیست

رندی که باز بسته در عیش بر جهان

تنها به روی او در عشرت گشاده کیست

محرومتر ز هاتف از پا فتاده کیست