بوسه ای چند ز لعل لب تو می طلبم

هر که بی هم چو تویی صبح کند شامی چند

باده با مدعیان می کشی و می ریزی

خون دل در قدح خون دل آشامی چند

بشنوم تا ز لب لعل تو دشنامی چند

گرچه در بادیه عشق به منزل نرسی

اینقدر بس که در این راه زنی گامی چند