هاتف سوخته کز سوختگان وحشت داشت

بشنوم تا ز لب لعل تو دشنامی چند

گرچه در بادیه عشق به منزل نرسی

اینقدر بس که در این راه زنی گامی چند

مبتلی گشت به همصحبتی خامی چند