غم بتان به همه عمر خوردم و افسوس

که بی نیاز جهانند اگر تهی دستند

حریف عربده می کشان نه ای ای شیخ

به خانقاه منه پا که صوفیان مستند

که آخر از غمشان مردم و ندانستند

ز جور مدعیان رفت از درت هاتف

غمین مباش گر او رفت دیگران هستند