شکوه از جور تو ما را به زبان می گذرد

نه ز هجران تو غمگین نه ز وصلت شادم

که بد و نیک جهان گذران می گذرد

دل بیچاره از آن بیخبر است ار گاهی

آه پیران کهن می گذرد از افلاک

هر کجا جلوه آن تازه جوان می گذرد

چون ننالم که مرا گریه کنان می بیند