باید که چون هاتف نخست از دین و دنیا بگذرد

از بس چو تنها بیندم از شرم گردد مضطرب

می میرم از شرمندگی بر من چو تنها بگذرد

در راه عشق آن صنم هر کس که بگذارد قدم