که اگر کنی همه درد من به یکی نظاره دوا کنی

چه شود به چهره زرد من نظری برای خدا کنی

تو شهی و کشور جان تو را تو مهی و جان جهان تو را

ز ره کرم چه زیان تو را که نظر به حال گدا کنی

ز تو گر تفقدو گر ستم، بود آن عنایت و این کرم