بسته کاکل و زلف تو بود هاتف و خواهد

من که در کوچه او ره ندهندم به گدایی

ربط ما و تو نهان تا به کی از بیم رقیبان

گو بداند همه کس ما ز توییم و تو ز مایی

نه از آن قید خلاصی نه ازین دام رهایی