مگر غماز صبح از بام گردون دیدشان ناگه

ز جیب روشن فجر آشکارا شد کف موسی

درافشان کرد از شادی فلک چون دیده مجنون

برآمد چون ز خاور طلعت خور چون رخ لیلا

که پوشیدند چشم از غمزه چندین لعبت زیبا

درآمد زاهد صبح از در دردی کش گردون

زدش بر کوه خاور بی محابا شیشه صهبا