غلامان تو را اندیشه دوزخ بود حاشا

نپندارم که فردای قیامت تیره گون گردد

محبان تو را از دود آتش غره غرا

قسیم دوزخ و جنت تویی در عرصه محشر

الا پیوسته تا احباب را از شوق می گردد

ز دیدار رخ احباب روشن دیده بینا

محبان تو را روشن ز رویت دیده حق بین