چو رعنا شاهدان سیمبر، دامن کشان بگذر

ز گلگون غنچه ها رنگین حلی بر بند بر گردن

گلاب تازه بر اندام ریز از شیشه نرگس

عبیر تر به پیراهن فشان از حقه سوسن

به طرف جویبار و صحن باغ و ساحت گلشن

به نرمی غنچه سیرآب را از دل گره بگشا

به همواری گل شاداب را از رخ نقاب افکن